Vitamin D čini skupina steroida s biološkom aktivnošću kolekalciferola odnosno vitamina D3. Sudjeluju u održavanju homeostaze kalcija i fosfata, izgradnji kostiju, staničnoj diferencijaciji i proliferaciji i regulaciji imunosnog sustava. 

Provitamini koje možemo unijeti hranom prisutni su u biljnim i životinjskim tkivima, dok su riblja jetra i ulje izrazito bogati kolekalciferolom. Vitamin D nije neophodno unositi prehranom ukoliko je organizam u dovoljnoj mjeri izložen UV zračenju odnosno sunčevoj svjetlosti pomoću koje se 7 dehidrokolesterol iz kože prevodi u vitamin D3. Vitamin D3 dobiven iz hrane ili sunca postaje biološki aktivan tek nakon dvostruke hidroksilacije, a njegovi oblici u serumu su 25(OH) vitamin D3 i 1,25(OH)2 vitamin D3. Alfa hidroksilacija odvija se u bubrezima pod utjecajem paratireoidnog hormona. 

Povećane koncentracije vitamina D mogu imati toksičan učinak, a neki od simptoma hipervitaminoze su anoreksija, gastrointestinalni poremećaji, glavobolja, poliurija i hiperkalcemija. Nedostatak vitamina D može se javiti zbog nedovoljnog izlaganja suncu i nedovoljnog unosa vitamina D što može uzrokovati hipokalcemiju, sekundarni hipertireoidizam, hiperfosfatemiju ili poremećaj mineralizacije kostiju koji kod djece uzrokuje rahitis, a kod odraslih osteomalaciju.

Određivanje koncentracije 1,25(OH)2 vitamina D koristi se kao sekundarni test za procjenu vitaminskog statusa kod bubrežnih bolesnika, za praćenje nadomjesne terapije te u diferencijalnoj dijagnostici hiperkalcemije, rahitisa i osteomalacije.