Virusni hepatitisi pripadaju skupini zaraznih bolesti koje zahvaćaju jetreno tkivo uzrokujući akutnu ili kroničnu upalu. 

Hepatitis E (HEV) je RNA virus koji pripada porodici caliciviridae. Hepatitis E najčešći je uzročnik akutnog hepatitisa u zemljama u razvoju. Razlikujemo 4 genotipa – genotipovi 1 i 2 prisutni su samo kod ljudi, a 3 i 4 u kod životinjskih vrsta (domaće i divlje svinje te jeleni), ali rijetko dolazi do prelaska virusa ovog tipa na ljude. Prenosi preko probavnog sustava, uglavnom konzumiranjem kontaminirane hrane i onečišćene vode zagađene fekalijama te izravnim fizičkim kontaktom sa zaraženom osobom. U Europi se HEV najčešće prenosi konzumacijom zaraženog nedovoljno termički obrađenog svinjskog mesa, mesa jelena te konzumacijom sirovih školjkaša (u slučaju da je voda zagađena kanalizacijom).

Većina infekcija prolazi spontano, najčešće ne dolazi do pojave simptoma. Simptomatske infekcije hepatitisom E češće se javljaju kod osoba u dobi 15-40 godina nakon 2-8 tjedana. Neki od simptoma su bol u trbuhu, povišena temperatura, povraćanje te može doći do razvoja žutice, uz taman urin i blijedu stolicu. Bolest može biti opasna za trudnice kod kojih može doći do akutnog fulminantog hepatitisa koji u 10-30% slučajeva završava smrtnim ishodom. Kod pacijenata s oslabljenim imunitetom može se razviti kronični hepatitis koji povećava rizik od razvoja teške ciroze jetre.

Hepatitis E može se dokazati određivanjem HEV-RNA i anti-HEV (IgM i IgG) protutijela koja se stvaraju u ranoj akutnoj infekciji prije pojave prvih simptoma. HEV RNA se može detektirati otprilike 3 tjedna nakon infekcije. Određivanje HEV RNA može se koristiti se za dokazivanje trenutne akutne ili kronične infekcije hepatitisom E, posebno kod pacijenata koji su imunokompromitirani. Detekcija i kvantifikacija HEV-RNA koristi se za praćenje tijeka kronične infekcije i odgovora na terapiju.